| Özlem Güzelharcan - Salamina |
 |
 |
 |
| Administrator tarafından yazıldı. |
| Cumartesi, 30 Ağustos 2008 16:08 |
γειά σου Σαλαμίνα (Yasu Salamína) * Ben ada insanı değilim. Dinlenmek, kendimi dinlemek için denizin içini değil de kıyısını seçerim, kalabalık ve karmaşık şehirlerin gürültüsü beni cezbeder, oralarda kaybolurum. Yine de yolum Salamina isimli bir Yunan adasina düştüğünde mutlu oldum, adanın sesini ve hikayelerini dinledim. Dinlendim.Salamina(Salamis)'ya gitmek için Saronik Körfezi'ne ulaşmak gerekli. Bunun yolu da Atina'dan geliyorsanız eğer Pire'ye gitmekten geçiyor. Pire (Pireaus)'nin o büyük limanının sonundan kalkan küçük vapurlar 35 dakika sonra -bir deniz mili aşılınca- masmavi sulardan geçerek adaya ulaşıyor.  Mitoloji seven yanım heyecanlı. Sanki Salamina kralı Ajax karşılayacak beni limanda. Troy'da Hector'la savaşan Taucer ya da. Ve Medea'nın yazarı, ünlü tragedya ustası Euripides.. Salamina'da doğan, yaşayan, şimdi ölü olan ruhlar.. Bunları düşünmezsem yolculuk ve ada sadece güzel. Deniz; Ege'ye özgü o harika mavi-yeşil su, yeşil tepeler, gece ışıklarla başka bir silüet kazanan sokaklar.. Ama ben her zaman şehirleri geçmişleriyle birlikte gezmeyi severim. Salamina'nın mitolojik kahramanları kadar Persler ve Yunanlar arasinda milat öncesinde yapılmış ve Yunanlarin zaferiyle sonuçlanan Büyük Salamnina Savaşı da ünlü. Bana adayı gezdiren arkadaşım Stefanos beni bir gece adanın en yüksek yerine çıkarmış ve savaşı gözümde canlandırmamı sağlayacak kadar güzel anlatmıştı donanmaların verdiği mücadeleyi. Eski gemileri ve askerleri zihnimde canlandırıken bir yandan da Salamina'nın gece görüntüsünün resimlerini gördüğüm Rio de Janerio'ya ne kadar benzediğini düşünüyordum. Işıltılı tepelerdi bana bu izlenimi veren ve şehir geceleyin gerçekten çok güzel görünüyordu. Salamina'nın sevdiğim yanlarından biri de hemen hemen her şeyin Yunanca olmasıydı. Bütün o market ve dükkan isimleri, alışveriş merkezleri, restoran ve cafe'ler.. Neredeyse hepsinin adı Yunanca'ydı ve ingilizce ya da başka dillerde yazılı tabelalara rastlamak güçtü. Hemen Istanbul'u düşündüm, Taksim'deki restoran ve cafe'leri, mağazaları, alışveriş merkezlerini.. Salamina halki Yunansa biz kesinlikle İngilizdik!  Ben adadayken Stefanos'nun 70lik komşu teyzeleri benimle tanışmaya eve geldiler. Hiç ingilizce bilmemelerine ve benim de Yunanca konuşamıyor olmama rağmen çok iyi anlaştık ve birbirimizi çok sevdik. 75 yaşındaki bir teyze Constantinople'e hiç gitmediğinden ama orada yaşayan akrabaları olduğundan bahsetti, bana Türkçe "Seni seviyorum" dedi ve birlikte bira içtik! Mangalda balık pişirdik, salata yaptık, aynı yemeklerin Yunanca ve Türkçe isimleri üstüne muhabbet ettik ve Greko Cafe mi Turko Cafe mi diye tartıştığımız bir kahveyle bitirdik yemeği. "Turko Cafe..Turko Cafe" dediler sonunda. Gülümsedim.Ertesi gün, vapur beni Pire'ye taşırken mitolojik kahramanlara el salladım içimden, ve yeniden görüşmek üzere hoşçakal dedim adaya. *Yasu: Yunanca Merhaba ve Hoşçakal |
| Son Güncelleme: Pazartesi, 02 Şubat 2009 19:17 |
Yorumlar